Kurcz wpustu

Choroba ta dotyczy aparatu nerwowo-mięśniowego przełyku i charakteryzuje się z jednej strony kurczem wpustu, z drugiej zaś rozszerzeniem przełyku. Przyczyny jej i patomechanizm są nieznane. W błonie mięśniowej przełyku stwierdza się zanik zwojów nerwowych. Zaburzeniu regulacji nerwowej przypisuje się brak tonu-su błony mięśniowej, perystaltyki i brak — połączonego z dojściem fali perystaltycznej — odhamowania tonicznego skurczu wpustu. Następująca stagnacja i opór zalegającego pokarmu powodują stopniowe rozszerzenie i wydłużanie się przełyku, który przybiera kształt worka o ścianach gładkich i równych. Zwiotczeniu i brakowi perystaltyki ścian przełyku przeciwstawia się stały stan rozkurczowy i niezdolność do zwiotczenia zwieracza. Forsowanie wpustu od góry nie przynosi poprawy w jego rozwieraniu się, natomiast jest on podatniejszy na rozszerzanie od strony żołądka. Błona śluzowa wykazuje zmiany kataralne. Objawy. Choroba objawia się wpierw dysfagią, czemu zaczyna towarzyszyć uczucie rozpierania i ból za mostkiem. Także i potrawy płynne ulegają zatrzymaniu. Położenie się powoduje zwracanie płynnego pokarmu. Pseudowymioty nie są poprzedzone mdłościami. Rozwój choroby jest bardzo powolny. W bardziej zaawansowanych stanach występuje upośledzenie stanu odżywienia.