Ruchomosc czynna zoladka

Duża ruchomość czynna żołądka związana jest z jego grubą błoną mięśniową złożoną z warstw — począwszy od zewnątrz — podłużnej i okrężnej oraz z włókien skośnych. Grubość mięśniówki narasta stopniowo w kierunku odźwiernika i tym się tłumaczy najsilniejszą czynność ruchową w okolicy przedodźwiernikowej, która niejako tłoczy treść pokarmową w kierunku odźwiernika. Niekiedy odźwiernik jest stale otwarty, innym razem znowu mimo dłuższej obserwacji widzimy go długo zamkniętym i rzadko otwierającym się. Zwykle jednak jego koncentryczne ruchy są przedłużeniem fali perystaltycznej idącej od góry. Czasami pod koniec skurczu odźwiernika widzimy wsteczne wynicowywanie się błony śluzowej odźwiernika do antrum, czasem też — co już uważamy za patologię" — następuje wtedy zarzucanie do żołądka żółci z dwunastnicy. Obserwując motorykę tej części żołądka widzi się normalnie czynność zharmonizowaną, regulowaną, o różnym natężeniu. Oprócz tej czynności ruchowej nasilającej się w części dystalnej żołądka i powtarzającej się z częstością kilku fal na minutę można też zauważyć dłuższe stany kurczowe, utrzymujące się po kilka minut. Cała ta czynność motoryczna regulowana jest przez zwoje śródmięśniowe i podśluzówkowe oraz przez nerw błędny, a także gałązki .sympatyczne ze splotu trzewnego.