Nadmierna zawartosc gastryny

Nadmierną zawartość gastryny we krwi spotyka się przy zaniku błony śluzowej typu A (z przeciwciałami skierowanymi przeciw komórkom okładzinowym — choroba Addisona-Bfermera), w ciężkiej niedomodze nerek, przy przeroście błony śluzowej części przedodźwiernikowej, a przede wszystkim w zespole Zollingera-Ellisona. Nie wykazano natomiast istotnego związku hipergastrynemii z chorobą wrzodową, Efekty gastryny okazały się bardzo wielorakie: wpływ na czynność wydzielniczą w zakresie przewodu pokarmowego, na gospodarkę wodną i elektrolitową, na wydzielanie enzymów trawiennych, na motorykę przewodu pokarmowego, na wchłanianie, na trofike ścian, na sekrecję endokrynną (kalcytonina, insulina, glukagon i inne hormony przewodu pokarmowego) oraz na czynność układu sercowo-naczyniowego. Pierwszym z nich jest wydzielanie kwaśnego soku żołądkowego. Obfitość anhydrzy węglanowej w komórkach okładzinowych umożliwia tworzenie kwasu węglowego z połączenia dwutlenku węgla z wodą. Zdysocjowane jony wodorowe zostają przez pompę jonowa wyrzucane z komórki wraz z jonami sodowymi do światła gruczołu wbrew gradientowi stężeń, który może przekraczać proporcję l : l 000 000. Utrzymanie w soku żołądkowym wysokiego stężenia jonów wodorowych i innych jest możliwe tylko przy utrzymanej barierze elektrolitowej błony śluzowej. Nie jest to pojęcie anatomiczne, ale czynnościowe.