Diagnostyka zoladka

Diagnostyka żołądka i dwunastnicy przeszła ostatnio doniosłe zmiany i ulepszenia. Już dawno zarzucono zgłębnikowanie żołądka grubą sondą Boasa, mające na celu wydobycie zawartości żołądka na czczo i po śniadaniu. Badanie to ustąpiło miejsca „sondzie frakcjonowanej" z użyciem 0,2 kofeiny w 200 ml wody lub 0,001 histaminy wstrzykniętej podskórnie jako bodziec wydzielniczy. Takie badanie było bardzo rozpowszechnione i przywiązywano do niego dużą wagę diagnostyczną, a także służyło jako wskazówka do postępowania terapeutycznego. Choć piszę o tym badaniu w czasie przeszłym jest ono jednak nadal rozpowszechnione ze względu na prostotę wykonania. Pobierane frakcje soku żołądkowego zobojętnia się 0,1 mol/1 ługiem sodowym, przy czym ilość zużytego ługu na 100 cm8 soku oznacza w umownych stopniach kwaśność soku. Za normę przyjmuje się 20—40° kwasu solnego i 40—60° tzw. kwaśności całkowitej. Jak łatwo się zorientować, badanie to mówi nam porównawczo o stężeniu kwasu solnego w soku żołądkowym. Standardowa dawka kofeiny niezależna od okoliczności, nieznany czas przebywania wlanej do żołądka substancji bodźcowej i inne jeszcze czynniki uzasadniają, dlaczego wyniki tego badania często były niepowtarzalne, co wywoływało narzekania na pracownie analityczne.