Choroby zoladka

Następny po przełyku odcinek przewodu pokarmowego — żołądek — charakteryzuje się znacznym poszerzeniem światła : zamknięciem zwieraczami obu końców. Wspomniano już powyżej o trudnościach wykrycia umiejscowienia wpustu, którego zwieracz ma charakter raczej czynnościowy niż anatomiczny, Odźwiernik (pyloms) dzięki pogrubiało j błonie mięśniowej na ogół dobrze się odcina w obrazie rentgenowskim — jako wąski kanał przed opuszką dwunastnicy. Oglądany jednak, od wnętrza żołądka przez endoskop może czasem sprawiać trudności lokalizacyjne. Przedstawia się on bowiem jako wąski okrągły otwór, do którego koncentrycznie zdążają fale perystaltyczne. Otóż przy bardzo silnych falach, perystaltyki część przedodźwiernikowa żołądka (pars praepylorica, antram) zaciskać się może tak silnie, że naśladować może otwór Odźwiernika. Przejście błony śluzowej żołądka w błonę śluzową dwunastnicy nic jest bowiem tak wyraźnie makroskopowo uchwytne, jak linia Z oddzielająca błonę śluzową żołądka i przełyku. Wejście do części przedodźwiernikowej rozpoznajemy po tzw. kącie żołądka (angulus), który odróżnia się łatwo w obrazie rentgenowskim jako załamanie krzywizny mniejszej (curvatura minor), a Endoskopowo jako łagodny łuk od strony krzywizny mniejszej (w gwarze gastroskopowej łuk „romański"), odgraniczający przejście z obszerniejszego trzonu żołądka (corpus) do węższej części przedodźwiernikowej.