Chlorowodorek histaminy

Jako bodziec maksymalny może być użyty chlorowodorek histaminy w dawce 25 |xg/kg masy ciała. Histamina jest tania, co dla badań powszechnych jest bardzo ważne, jednak ma duże ograniczenie z uwagi na pozażołądkowe działanie i przeciwwskazania: nadciśnienie, niedomoga serca, dychawica oskrzelowa, stany uczuleniowe. W celu częściowego łagodzenia efektów ubocznych podaje się równocześnie z histaminą antihistaminicum, np. fenazolinę. Lepiej tolerowany jest Histalog 1500 jig/kg masy ciała. Dużo lepszą tolerancją i brakiem przeciwwskazań odznacza się niskocząsteczkowy, syntetyczny analog gastryny — pentagastryna, którą podaje się w dawce 6 u.g/kg, najlepiej we wlewie dożylnym. Ujemną cechą pentagastryny jest wysoka cena. Ponieważ badanie przynieść ma informację o całkowitym wydzielaniu żołądkowym, które jest proporcjonalne cło ilości komórek okładzinowych w żołądku, podstawowym warunkiem jest pełne i ciągłe odsysanie treści. Wydzielanie podstawowe nie jest wartością absolutnie stałą i podlega rytmowi dobowemu, ze szczytem nad ranem, co wskazuje na związek z pobudzeniem układu przysadka-nadnercze; zmienia się także wraz ze stanem napięcia nerwu błędnego. Badane w godzinach porannych, na czczo, wydzielanie podstawowe (BAO) wynosi zwykle do 5 mmol HC1 na godzinę. Wydzielanie maksymalne (MAO) sięga 5—25 mmol HCl/h. Spotyka się też oznaczanie wydzielania szczytowego (PAO), które jest sumą dwóch najwyższych 15-minutowych frakcji pomnożoną przez dwa.