Zwezenie i poparzenie przelyku

Zwężenie lub nawet niedrożność (atresia) przełyku mogą być wrodzone (bardzo rzadko). Rzadko również występuje błoniasta przegroda obturująca częściowo przełyk powyżej wpustu lub pierścień Schatzkiego. Dużo częstsze natomiast są bliznowate zwężenia powstające w wyniku oparzenia przełyku. Jasna etiologia, utrudnione i bolesne połykanie, wyraźny obraz rentgenowski nie stwarzają problemów diagnostycznych. Zapobieganiem i leczeniem jest dość wczesne po oparzeniu rozszerzanie przełyku zestawem zgłębników o coraz większej średnicy. W razie konieczności leczenie operacyjne. Oparzenie może być przypadkowe, przez omyłkę, lub samobójcze. Do najczęstszych substancji należą ługi, amoniak lub kwasy. Ługi wywołują martwicę rozpływną tkanek, kwasy je koagulują. Rozwija się silny odczyn zapalny, wystąpić może perforacja, silny krwotok, zapalenia śródpiersia. Objawy. Z objawów klinicznych na plan pierwszy wysuwa się silny ból, począwszy od jamy ustnej i gardła, w całej klatce piersiowej, szczególnie nasilający się przy łykaniu. Dołącza się zakażenie, gorączka, tachykardia, odwodnienie. W przypadku zapalenia śródpiersia ból nasila się, potęguje się przy ruchach głową, towarzyszą mu dreszcze, poty, wysoka gorączka, wstrząs. Jeżeli chory przeżyje okres wstępny, po 7—10 dniach rozpoczyna się proces wytwórczy, który zaczyna dominować, prowadząc do postępującego zwężenia przełyku.